Gisteren afgereisd naar Budel-Schoot om mijn toneelwerk: “Niet doen..Sterk zijn!” oftewel in onze eigen uitvoering genaamd “Hotel het Rustpunt” te bekijken. Het sombere en natte weer hielp niet echt mee om de reis ernaar toe te maken, maar we gingen vroeg genoeg weg. Het is dan jammer dat je navigatie ding dan niet doet wat jij wilt dat hij behoort te doen. Midden op de snelweg moesten we de 3e afslag op de rotonde nemen. Heeft u dat ooit gezien? Wij niet, maar wel de hele ringweg rondom Eindhoven. We werden van het ene weggetje naar de andere oprit gestuurd. Stiekum op een kaart gekeken en toen het heft maar in eigen handen genomen. We waren 7 minuten voor aanvang gelukkig wel binnen en de blaas moest snel geleegd worden. Gelukkig dat we dat gedaan hadden, anders hadden we vast een natte plek gecreeerd rondom onze zitplaats. Het gezelschap bracht een goede voorstelling op deze middag en ze moesten het die avond nog een keer doen. Ik heb vreselijk genoten van alle spelers en me heel goed vermaakt. Als je bedenkt dat je dan toch weer lacht om je zelf bedachte grappen en situaties.Het ligt natuurlijk ook aan de spelers hoe het gebracht wordt, want soms brouwen ze er helemaal niets van. Dit was nu totaal niet het geval. (ik mag het eigenlijk niet zeggen, maar ik doe het toch)Ze waren gewoon beter dan toen wij het speelden. De karakters waren allemaal heel goed uitgeplozen en een ieder had wel een eigen trekje, lachje of gebaar. De zaal vond het ook erg leuk, dus wat wil je nog meer als publiek, speler en auteur. Ik hoop dat ze nog eens een stuk van mij gaan spelen en dan kom ik zeker weer kijken. Eens zien of ze op dit niveau gebleven zijn. Nu wil ik mijn eigen cluppie niet naar beneden halen, ook al zijn wij een gezelligheidsvereniging die 2x per jaar een stuk neerzetten en je het met de leden moet doen die je dan tot je beschikking hebt. Maar… soms moet je gewoon een meerdere erkennen. (en dat doe ik dan ook gewoon) Mijn weekend kon niet meer stuk, ondanks het slechte weer en de intocht van de sint en het even zien van mijn kleinkinderen…etc

Precies negen maanden later ziet Robin Benthe het levenslicht op 7 mei om 22.28uur te Hardenberg.
Als trotse opa moet ik haar hier nu wel laten zien. Met moeder en kind gaat alles goed, ondanks de streptekokken die tijdens haar zwangerschap waren geconstateerd. In ruim 5 kleine uurtjes is het kleintje (want dat is ze) geboren in het ziekenhuis. Robin is geboren in een verkeerde houding waardoor haar gezichtje een beetje in de beknelling is komen te zitten. Het had eigenlijk via een keizersnede moeten zijn gekomen, (bleek later) maar dankzij een wondertje of de doorzettingskracht van mijn dochter en de baby, is het normaal ter wereld gekomen. De placenta moest wel operatief verwijderd worden, maar dat is dan bijzaak als je kind er gezond uitziet. Klein maar fijn en zo lief om te zien….ik voel me weer echt Opa Anders!

Ons persbericht:

Toneelvereniging Rhoonse Comedie ruim 25 jaar actief.
Seizoen vangt aan met een gloednieuwe klucht, dus een wereldpremière,
van Ewouter Vogel: “Ik zal je…..zieke!!”. ……dus er valt weer heel wat te lachen.

Op zaterdag 27 maart is het weer lachen geblazen met de Rhoonse Comedie. In het Clemenshuis aan de Gruttostraat 9, geeft de toneelvereniging uit Albrandswaard een voorstelling
van de nieuwe klucht: “Ik zal je….zieke!! “onder regie van schrijver Ewouter Vogel

Korte inhoud:
Als je als personeel van een ziekenhuis te kampen krijgt met een bedden tekort en een opgestapte directeur,dan blijft je er als trouwe werknemer,die nog gelooft in een zinkend schip, werken tot de oplossing zich vanzelf aandient. Maar dat idee wordt al snel de grond in geboord als men per afdeling zijn eigen plan trekt en daardoor bedden gaat roven bij elkaar. Bij één zo’n actie wordt een zuster gegijzeld en die wil men dan gaan ruilen voor gestolen bedden.Zo iets loopt natuurlijk niet zoals het moet gaan, want je hebt een goudeerlijk beroep en je bent niet ingesteld op dit soort zaken. Daarbij komen er ook nog eens de patiënten die een duitje in het zakje doen om dat ze in een fatsoenlijk bed behandelt willen worden.En aangezien ieder persoon zijn eigen personaliteit heeft,geeft dat weer genoeg stof tot een leuke avond onbezorgd plezier.Het is te hopen dat u nooit in dit ziekenhuis terecht komt.

Een heerlijke ondeugende klucht ,die u niet mag missen.

Waar? Clemenshuis, Gruttostraat 9, Rotterdam-Charlois

Aanvang: 20.15 uur. Zaal open 19.45 uur. Kaarten € 8.=

Voorverkoop: Kees Spronk 06-22901968

Ewouter Vogel 010- 4101417.

Clemenshuis 010- 4816045.

Krijg regelmatig berichtjes op oude blogjes van: kan u mij helpen aan dit of dat. Dan gaat het meestal over iets wat er in het blogje voorkomt. Soms kan ik best wel helpen, maar vaak is het ook veel gis werk geweest omdat ik het soms ook niet helemaal meer zeker wist of weet. Alleen werken de linken veelal niet meer van de muziek of filmpjes. Dit zal wel komen dat men op den duur de vele opgeslagen items gewoon eens reset. Weet vaak niet eens meer met wat of via welke site of programma het is opgeslagen. Gelukkig zijn de eigen mp3 en foto’s gewoon nog in mijn bezit en daarvoor kan je weer nieuwe opslag middelen gaan zoeken en gebruiken. Kreeg pas weer een paar oude boeken van Rotterdam en daar staan wel weer dingen in die leuk zijn om te vertellen. Dat wordt weer scannen. In een van die boeken stond een foto waar mijn vrouw nog op staat die door een winkelstraat loopt. (uit 1978) Altijd leuk weer die dingen. Zelf schieten er weer wat herinneringen te binnen bij het aanschouwen van herkenbare punten. Zal er weer eens snel een blogje aan wagen. Tot dan…

Deze strip vond ik wel erg grappig, terwijl het toch een zeer vervelende ziekte is die menigeen opgedrongen wordt in de mode wereld. Broodmagere modellen die het toonbeeld moeten zijn van de hedendaagse ontwerpers. Laten we hopen dat het ooit eens verdrongen wordt naar de achtergrond, want er zijn maar weinig mensen die passen in die creaties.

De eerste nieuwjaarsreceptie was in het Winkelcentrum Zuidplein van de deelgemeente Charlois in Rotterdam. Heb weer wat bekenden gezien en even lekker bijgebabbeld. Vandaag waarschijnlijk de laatste receptie op uitnodiging van de SVR in Meerkerk. Hopelijk is het te doen met de gladheid op de weg, want anders zie ik er van af. Zou dat wel jammer vinden, want ze vinden het erg leuk als je wel komt. Wie weet wie we daar weer tegenkomen en het brengt je toch ook weer een beetje in de vakantiestemming. Alhoewel we helemaal nog niet zeker weten waar we dit jaar nu gaan staan met de caravan. En afgelopen dinsdag was er van school de nieuwjaarsreceptie op de SS Rotterdam. Officieel heet hij “DeRotterdam”, een schip waar veel om te doen is geweest en nu weer. Er heerst een soort van vloek op de cruiseschuit. Misschien is de “”Titanic” een betere benaming. Hij heeft de woonorganisatie Woonbron een slordige 230 miljoen gekost en wie weet wat het nog meer gaat kosten om hem nu weer helemaal asbestvrij te maken. De verbouwingen in het schip zijn nog in volle gang. Maar het ziet er nu al heel apart uit van binnen. Hopelijk gaat de rondleiding die wij aangeboden hebben gekregen nog gewoon door a.s zaterdag. Maar dat ligt aan een aantal zaken. We horen het wel deze aankomende week. Ik wil best wel de rest zien van deze enorme staalkolos. Ben wel op eigen houtje een beetje rond gaan dolen en heb al wat plaatjes geschoten die ik jullie niet wil omthouden en hierbij plaats. Als er meer te vertellen is dan volgt er wel weer een blogje.

Iederen in ieder geval een goed en gezond nieuwjaar. De wens die we allemaal, vele malen horen of gehoord hebben….de afgelopen dagen en alle voorgaande jaren in begin januari. Soms komen de wensen goed uit en soms boren ze je een vervelende gebeurtenis in de maag. Zo is het leven zeggen ze… dus we doen het er maar mee. Het gaat om het idee…laten we het daar maar bij houden.
Ondanks de beveiliging op oudejaarsdag en nacht in de school, is er toch een ruit gesneuveld. Niets kan nu eenmaal tegen een vuurwerkbom. Even wachten tot de beveiliger zijn ronde loopt en BOEM!!!! Ik zit weer een tijdje in de kou in mijn kantoor en dat is niet prettig zal ik u zeggen. Kijken hoelang het duurt voordat hij gemaakt is.

Iedereen die op deze blog terecht is gekomen, bewust danwel onbewust… wens ik een heel fijn 2010 toe.
Ik wens voor mijn weblog, een iets aktievere blogger, maar dat is de tijd die ontbreekt. Ik zal het in de gaten houden, maar beloof niets. In ieder geval bedankt voor uw bezoek en tot in het nieuwe jaar.

Afgelopen zaterdagavond weer in Hoornaar geweest, naar de toneelvereniging Effe Serieus. Zij speelden mijn klucht: De vier buikjes. De zaal was afgeladen met wel meer dan 200 man. Ik denk dat dit publiek zich net zo goed heeft vermaakt, als dat ik me heb vermaakt. Heerlijk ongedwongen zitten kijken naar iets wat met veel plezier op de planken werd gebracht. Als spelers er zelf heel veel zin in hebben dan straalt dat af van het toneel. Het is de tweede keerd at ze iets van mij hebben gespeeld en wie weet spelen ze nog weleens wat van mij. Er zijn nog 3 avondvullende stukken die nog niet gespeeld zijn. Het blijspel Gewoon..anders, vanwaar mijn weblog naar vernoemd is en mijn internet pseudoniem. Een gekke klucht over een hotel, waarin ik met een opera stem moest zingen, met als titel: Niet doen..Sterk zijn. En mijn nieuwste aanwinst wat in een ziekenhuis afspeelt: Zuster, ik wil naar bed. Deze hopen wij op 27 maart 2010 ten tonele te brengen. Ik kijk al uit naar de zomervakantie, dan heb ik vast weer tijd om aan iets nieuws te beginnen. Ik kampeer bij de boer en daar is het heerlijk vertoeven. Ik heb de voorzitter van de SVR (stichting vrije recreatie) en zijn vrouw een mailtje gestuurd dat er bij hun in de buurt een stuk van mij werd gespeeld. Daar ik de laatste 2 jaar op zijn camping in Meerkerk heb gestaan, hebben we regelmatig kontakt. Hij heeft mijn vorige klucht ook gezien en nu zat hij heerlijk lachend naast mij in Hoornaar, weer te genieten van een lekker ontspannen avondje uit. Want eens een boer, altijd een boer. Als je die niet weghaalt van zijn boerderij, dan komt hij niet verder dan zijn eigen weiland. Niet omdat ze het niet willen, maar er is altijd werk te doen. Nu het kampeerseizoen echt is afgelopen en de stieren staan op stal. Dan kan de boer eens lekker uit. En hij was ook heel blij dat ik hem op de hoogte had gehouden. Wij, als vereniging gaan weer langzaam aan de slag, er is wat gezeur geweest en dat hakt er altijd even in. Twee goede speelsters zijn we kwijt geraakt end an zit je even met de handen in het haar. Veel nieuwe boekjes aangevraagd, maar er zat niets bij. Gelukkig hebben we een vervangster kunnen strikken en er is een nieuw lid gekomen dus… Spelen we toch mijn nieuwe klucht: Ik zal je.. zieke. Het vinden van een nieuw stuk wordt steeds moeilijker, of zijn wij zo veeleisend geworden? Ik denk dat wij het ons zelf erg moeilijk maken, maar je wilt het publiek toch steeds weer opnieuw verrassen en wel met iets dat het vorige stuk weer overtreft. En dat gaan we gewoon weer doen in maart…

In de vakantie een nieuwe klucht geschreven. De werktitel was: “Ik zal je…zieke!” en zo wordt hij ook opgevoerd op 27 maart 2010, door mijn vereniging de Rhoonse Comedie. Maar de titel: “Zuster, ik wil naar bed”, is het geworden bij de uitgever. Dit omdat het in het noorden van het land misschien wat te hard over zou kunnen komen. Mijn vorige klucht: Hotel het Rustpunt is nu ook verkrijgbaar bij toneeluitgeverij Vink, maar omdat er zoveel hotelkluchten zijn met iets van hotel in de titel, haken er ook lezers of aanvragers van stukken af. Deze klucht is nu onder de titel: “Niet doen..Sterk zijn” verschenen. Je zou zeggen wat doet een titel er toe, maar dat heeft best invloed op een aanvraag van een leescommissie. Het zou dom zijn om niet te luisteren naar het grote geheel. Normaal komt een titel pas als een stuk af is, maar nu had ik de titel al en daar een stuk omheen geschreven. Ik zal wel zien hoe het met een eventueel volgend stuk moet of gaat.